میدانستی خیلی چیزهارا فراموش خواهیم کرد وکلا با روز ازلمان زمین

تا آسمان فرق خواهیم کرد.بخاطر همین ازمون قولهایی هم گرفتی چی

میشد که اکثیری هم بما تزریق میکردی تا روز پاکی مونو هرازگاهی .بیاد

بیاریم ویادمون نره که زمانی چقدر پاک ومعصوم بودیم چقدر شبیه تو بودیم

چقدرازگناه وعصیان دور بودیم چقدر از شکستن دل هم دور بودیم وچقدر

بهم محبت داشتیم ولی افسوس که بجای آن نعمت فراموشی رو

نصیبمون کردی تا براحتی روز هایی رو که ملائک به پاک بودنماون غبطه

میخوردندرو یادمون بره.یادمون بره که روزی همسایه دیواربه دیوارت بودیم

یادمون بره که بهت قول دادیم گناه نکنیم وفراموشمون بشه که محبتی

بینمون هست ونباید دل همدیگرو بشکنیم.

خدایا کاش این نعمت فراموشی رو اینقدر زیاد بهمون تزریق نمیکردی یا

یه جاهایی اجازه میدادی روزهای ازل و فرشته وار بودنمون گاهی مثل

یه فیلم از جلو چشامون رد بشه وخاطرمون بیاره که نباید اینقدر به دنیا

ومافیها اجازه.بدیم مارو ازتو اینقدر دورکنه خدایا این دنیای لعنتی مارو

داره به کجاها میکشونه؟چرا براحتی آب خوردن دل نازک همدیگرو

میشکنیم مگه یه روزی یه محبت به وسعت اقیانوس  بینمون نبود چرا

به فاصله ها اجازه دادیم اینقدر بیرحمانه بهمون بتازه؟حالاکمرنگترین ها

برامون دل واحساسات طرف مقابل شده وشدیم همونی که یه روزی تو

کابوسمون هم جایی نداشت خدایامیبینی که چطور دلهامون داره به

راحتی پرپر کردن یه گل از هم میپاشه؟؟؟؟؟؟؟؟

کاش یه قدرتی بود تا میتونست نذاره این فاصله لعنتی هرچه بیشترو

بیشتر احساسات رو بسوزونه وخاکستر کنه واشک حسرت روزای رفته

رو بجاش بذاره کاش میتونستم اون قدرت  رومن داشته باشم ولی

افسوس که جبر زمونه چاره ای جز سوختن وتحمل کردن واسم نذاشته

وهروز بیشتر شاهد بیرحمیهای این روزگار لعنتی هستم!!!!!!!!!!!!!
                                                      

                                                   اف برتو ای دنیای بی ارزش اف