خدایا دلم به اندازه یه آسمون گرفته. دلم دنبال یه بهونه میگرده تا یه

دل سیر بباره.یا نه بی بهانه هم داره میباره.آخه میدونید فردا شهادت

هشتمین آفتاب ولایت هست .آقایی که من یکی تموم زندگیمو از لطف

نگاه بیمثالش دارم.خدایا وقتی فکر میکنم که من درمقابل اینهمه الطاف

رنگارنگ که تموم زندگیمو احاطه کردهچیکار کردم، میبینم بدجوری رو

سیاهم.بدجوری شرمنده ام ،دستم بدجوری درمقابلشون خالیه .آخه

این خاندان بزرگ وبا محبت ،اینقدر بزرگوار هستن که دنبال کوچکترین

بهانه اند تا برامون شفاعت کنن.پیامبربزرگمون وقتی داشت میرفت

پیش معبودش، بزرگترین غصه اش،امتش بود که بعداز ایشون چی به

سرشون میاد؟در آخرین لحظات خدا به ایشون فرمود غصه نخوراینقدربه

امتت لطف میکنم که خودت راضی بشی.حالاماکجاییم ؟برای شادی دل

رسول چیکار کردیم ؟اسم خودمونو گذاشتیم شیعه. ولی شیعه اینی که

ماهستیم نیست بخدا نیست.ما داریم دل چهارده معصوم روباکارهایی که

میکنیم خون میکنیم.دنیامون پرازگناهای رنگارنگه .

آیا کوچکترین بهونه ای داریم که فردای محشر درمقابل اینهمه لطفشون

سربه زیرنشیم؟خدای بزرگ من جوونامون دارن به کجاهاکشیده میشن؟

خودت با بزرگواری خودت راه رو بهشون نشون بده نذار به واسطه اونها پدر

ومادرها هم گناه کنن .خدایا هممون روخودت با لطف بیمقدارت عاقبت به

خیرکن.اجازه نده بیشترازاین ازراهت دوربشیم.اولا تا خداروصدا میکردیم

سریع جواب میگرفتیم (بچگی رو میگم.) ولی حالاروزهابلکه ماههاوسالها

بخاطرخواستمون باید دست بدعا باشیم .نمیدونم مشهد رفتین یانه به

خدای احد وواحد تو صحن حرم آقا امام رضا، آدم به وضوح محبت آقا رو

احساس میکنه .ازاینهمه لطف هیچ چیزی نداره جز شرمندگی.

خدایا خدای بیمثالم لطفی بهم بکن واون اینکه:تا یه بهونه واسه شفاعت

این خاندان واقعا بزرگ بهم ندادی جونمو نگیر. مگر شفاعت اونها منو از

آتش غضبت نجات بده. وگرنه دست خودم اینقدر خالیه که فقط خودت

میدونی.تا این بهونه رو بدست نیاوردم جون بیمقدارمو نگیر.

 این خواسته روبا تموم ناتوانی وعجزم به درگاهت دارم.آمین